VOORBEELD 1

Rusthuis VisuHeel

Ruimte voor eigen-wijsheid, heel-kunde en betweterij

Welkom in het Rusthuis. Een huisje vol Liefde.

Een plaats om te Zijn, te Ont-dekken, je te Verwonderen en te Visu-Helen.

Een ruimte om tot Rust te komen, je Licht te voelen, je te laten aan-Raken.

Een plekje om je te verbinden. Met je Zelf. Met je Kern. Met je eigen Magie.

Een plek die je uitnodigt om op je Plek te gaan staan. In je heel-kracht. Om naar je diepste Binnenland te reizen. Om te landen in de diepte van je Ziel. En dan weer verder te gaan, met vertrouwen in je eigen-wijsheid en je zelf-heel-kunde.

Jij bent welkom.

Lees het nog maar eens: jij bent welkom.

Welkom in het Rusthuis.
Een huisje vol Liefde.
Een plaats om te Zijn, te Ont-dekken,
je te Verwonderen en te Visu-Helen.
Een ruimte om tot Rust te komen,
je Licht te voelen, je te laten aan-Raken. Een plekje om je te verbinden. Met je Zelf. Met je Kern. Met je eigen Magie.

Een plek die je uitnodigt om op je Plek te gaan staan.
In je heel-kracht. Om naar je diepste Binnenland te reizen.
Om te landen in de diepte van je Ziel. En dan weer verder te gaan,
met vertrouwen in je eigen-wijsheid en je zelf-heel-kunde.

Jij bent welkom.

Lees het nog maar eens: jij bent welkom.

384832165_643685541207339_5098551858089541507_n
selfie wie ben ik

Ik ben Maaike. Getrouwd met Michel en mama van 3 ridders en 1 prinses. Tram 4-passagier.

Vlak voor mijn 40e verjaardag, nu enkele jaren geleden, kreeg ik borstkanker en dat was het begin van een nieuw hoofdstuk. Eentje dat me ook uitnodigde om mezelf te gaan aankijken. Ik bleek een levensgrote container van onverwerkte angsten, versteende rouw, onderdrukte woede, verkoekt verdriet. Overlevingsstrategieën die in de weg waren komen te zitten, maskers die trokken en pijnlijk begonnen te wringen (een beetje zoals van die commerciële beauty masks die al langer dan 10 minuten opzitten en pijnlijk beginnen te trekken).

Ik zei altijd ‘ik ben van gewapend beton’, maar besefte niet hoe erg ik mezelf daarmee vastzette.
Ik zei altijd ‘ik heb geen hulp nodig, ik kan dat wel alleen’, en holde nog wat harder, maar besefte niet dat mijn beentjes allang afgesleten waren.

Merkwaardige metaforen enMagische Maai-sels

Sprookjes, metaforen, verhalen, denken in beelden, … het is gewoon onderdeel van wie ik bén.
Klik op een knop hieronder en beluister het sprookje,
geschreven en ingesproken door mezelf, en voel maar wat het met je doet.

VOORBEELD 2

Ruimte voor eigen-wijsheid, heel-kunde en betweterij

RustHuis VISUHEEL

Welkom

Een huisje vol liefde

Welkom in het Rusthuis. Een huisje vol Liefde.
Een plaats om te Zijn, te Ont-dekken, je te Verwonderen en te Visu-Helen.
Een ruimte om tot Rust te komen, je Licht te voelen, je te laten aan-Raken.
Een plekje om je te verbinden. Met je Zelf. Met je Kern. Met je eigen Magie.
Een plek die je uitnodigt om op je Plek te gaan staan. In je heel-kracht. Om naar je diepste Binnenland te reizen. Om te landen in de diepte van je Ziel. En dan weer verder te gaan, met vertrouwen in je eigen-wijsheid en je zelf-heel-kunde.

Jij bent welkom.

Lees het nog maar eens: jij bent welkom.

Merkwaardige metaforen enMagische Maai-sels

Sprookjes, metaforen, verhalen, denken in beelden, … het is gewoon onderdeel van wie ik bén.
Klik op een knop hieronder en beluister het sprookje, geschreven en ingesproken door mezelf, en voel maar wat het met je doet.

385397283_687954429622224_2716969701366559515_n
385427564_661868825705996_426723797656810465_n

Over mij

Ik ben Maaike. Getrouwd met Michel en mama van 3 ridders en 1 prinses. Tram 4-passagier.

Vlak voor mijn 40e verjaardag, nu enkele jaren geleden, kreeg ik borstkanker en dat was het begin van een nieuw hoofdstuk. Eentje dat me ook uitnodigde om mezelf te gaan aankijken. Ik bleek een levensgrote container van onverwerkte angsten, versteende rouw, onderdrukte woede, verkoekt verdriet. Overlevingsstrategieën die in de weg waren komen te zitten, maskers die trokken en pijnlijk begonnen te wringen (een beetje zoals van die commerciële beauty masks die al langer dan 10 minuten opzitten en pijnlijk beginnen te trekken).

Ik zei altijd ‘ik ben van gewapend beton’, maar besefte niet hoe erg ik mezelf daarmee vastzette.

Ik zei altijd ‘ik heb geen hulp nodig, ik kan dat wel alleen’, en holde nog wat harder, maar besefte niet dat mijn beentjes allang afgesleten waren.

VOORBEELD 3

Rusthuis VisuHeel

Ruimte voor eigen-wijsheid, heel-kunde en betweterij

OVER MIJ

REIKI & VOETMASSAGE

COACHING

CONTACT

Welkom in het Rusthuis.

Een huisje vol Liefde.
Een plaats om te Zijn, te Ont-dekken, je te Verwonderen en te Visu-Helen.
Een ruimte om tot Rust te komen, je Licht te voelen, je te laten aan-Raken.
Een plekje om je te verbinden. Met je Zelf. Met je Kern. Met je eigen Magie.
Een plek die je uitnodigt om op je Plek te gaan staan. In je heel-kracht. Om naar je diepste Binnenland te reizen. Om te landen in de diepte van je Ziel. En dan weer verder te gaan, met vertrouwen in je eigen-wijsheid en je zelf-heel-kunde.

Jij bent welkom.

Lees het nog maar eens: jij bent welkom.

VOORBEELD 4

RustHuis VisuHeel

Ruimte voor eigen-wijsheid, heel-kunde en betweterij

logo voor tekst OVER MIJ
logo voor tekst REIKI VOET
logo voor tekst COACHING
logo voor tekst CONTACT

- Ruimte voor eigen-wijsheid, heel-kunde en betweterij -

Welkom in het Rusthuis. Een huisje vol Liefde.
Een plaats om te Zijn, te Ont-dekken, je te Verwonderen en te Visu-Helen.
Een ruimte om tot Rust te komen, je Licht te voelen, je te laten aan-Raken.
Een plekje om je te verbinden. Met je Zelf. Met je Kern. Met je eigen Magie.
Een plek die je uitnodigt om op je Plek te gaan staan. In je heel-kracht. Om naar je diepste Binnenland te reizen. Om te landen in de diepte van je Ziel. En dan weer verder te gaan, met vertrouwen in je eigen-wijsheid en je zelf-heel-kunde.

Jij bent welkom.

Lees het nog maar eens: jij bent welkom.

Over MIJ

- hoe hard ik was voor mezelf -

logo
385427564_661868825705996_426723797656810465_n

Ik ben Maaike.
Getrouwd met Michel en mama van 3 ridders en 1 prinses.
Tram 4-passagier.

Vlak voor mijn 40e verjaardag, nu enkele jaren geleden, kreeg ik borstkanker en dat was het begin van een nieuw hoofdstuk. Eentje dat me ook uitnodigde om mezelf te gaan aankijken. Ik bleek een levensgrote container van onverwerkte angsten, versteende rouw, onderdrukte woede, verkoekt verdriet. Overlevingsstrategieën die in de weg waren komen te zitten, maskers die trokken en pijnlijk begonnen te wringen (een beetje zoals van die commerciële beauty masks die al langer dan 10 minuten opzitten en pijnlijk beginnen te trekken).

Ik zei altijd ‘ik ben van gewapend beton’, maar besefte niet hoe erg ik mezelf daarmee vastzette.
Ik zei altijd ‘ik heb geen hulp nodig, ik kan dat wel alleen’, en holde nog wat harder, maar besefte niet dat mijn beentjes allang afgesleten waren.

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.